«Όσοι έπεσαν στο χώρο ετούτο, εγείρονται και προχωρούν στην ιστορία, κι ο λαός μαζί τους, εκεί που σμίγουν φως και χώμα κι όνειρο, εκεί που λευτεριά κι Ελλάδα είν’ ένα».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ
Την Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2022 γιορτάσαμε τη γιορτή του Πολυτεχνείου στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας. Τη γιορτή της Δημοκρατίας.
«Κάνε, νέε, τη λευτεριά, τη δημοκρατία θούριο, κραυγή, οργισμένα βήματα έργο και όχι πάρεργο.»
Σε αυτή τη φωνή του ποιητή υπάκουσαν οι μαθητές της Ε΄ Τάξης κι έδωσαν το δικό τους εορταστικό παλμό με τιμή και σεβασμό στην ώρα των ελεύθερων πολιορκημένων, στους νέους με τ’ ανοικτά πουκάμισα που τους έλεγαν αλήτες, στο λαό μας που ξέρει να ζει και να πεθαίνει πάντα λεύτερος.
Οι μαθητές των Γ΄και Δ΄τάξεων του σχολείου μας με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών κ. Γιαμαλάκη και κ. Μαϊλη, ετοίμασαν και μας παρουσίασαν το χρονικό της 28ης Οκτωβρίου και τα θεατρικά «Οι στρατιώτες φεύγουν για το μέτωπο», «Γυναίκες της Πίνδου» και «Απρόσκλητοι επισκέπτες στην Ελλάδα του Σαράντα». Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στην Πλατεία Λαού όπου παραβρέθηκαν εκπαιδευτικοί του σχολείου και οι μαθητές /τριες της σημαίας και ανήμερα της Εθνικής Επετείου παρέλαση με συμμετοχή των μαθητών/τριών των τριών μεγάλων τάξεων του σχολείου μας.
Την Τετάρτη19-10-22, οι μαθητές/τριες των τάξεων Α΄, Β1 και Β2 με τη συνοδεία των εκπαιδευτικών: Ψούνη Αικατερίνης, Μιχάλη Ελπινίκης , Ιωάννου Βασιλικής και Χατζηαποστόλου Ασημένιας,επισκέφθηκαν το Θέατρο Ελληνικών Χορών «Δόρα Στράτου» στον Λόφο Φιλοπάππου.
Φθάνοντας στον καταπράσινο φυσικό χώρο , οι υπεύθυνες του χοροθεάτρου ξενάγησαν τα παιδιά και τις δασκάλες τους, στον υπέροχο φυσικό χώρο.
Στη συνέχεια οι μαθητές/τριες παρακολούθησαν το πρόγραμμα για δημοτικά σχολεία: “Χορός, μουσική, φορεσιά – Παιχνίδι”, το οποίο αποτελεί ένα εκπαιδευτικό παιχνίδι καθοδηγούμενο από ειδικευμένους χορευτές και μουσικούς με στόχο την γνωριμία με τον ελληνικό χορό, την παραδοσιακή μουσική και την φορεσιά βιωματικά, με ζωντάνια, με παιχνίδι και με οπτικοακουστικά μέσα.
Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με το «Αναμνηστικό Συμμετοχής» που δόθηκε στο σχολείο, για να θυμόμαστε ως μια όμορφη εμπειρία την εκπαιδευτική μας επίσκεψη και την επαφή μας με τους ελληνικούς χορούς της λαϊκής μας παράδοσης.
Μικρασιατική καταστροφή ήταν η θεματική της γιορτής που πραγματοποίησε το σχολείο μας για τη λήξη της σχολικής χρονιάς. Οι χαμένες πατρίδες «Μέσα από της μνήμης το πηγάδι» , ήταν το θέμα της μουσικοχορευτικής παράστασης στην οποία πήραν μέρος όλοι οι μαθητές του σχολείου μας. Μετά από δύο χρόνια χωρίς καμιά δραστηριότητα, λόγω του κορονοιού ,μαθητές κι εκπαιδευτικοί έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για την γιορτή του σχολείου μας. Όλα τα παιδιά καταχειροκροτήθηκαν από όλους , ενώ υπήρξε έντονη συγκινησιακή φόρτιση τη στιγμή του αποχαιρετισμού των μαθητών της ΣΤ’ τάξης, στους οποίους ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων έδωσε αναμνηστικά δώρα.
«Πόλεμοι και ξανά πόλεμοι! Τι στο καλό θα βγάλει η μαγκούφα η εποχή μας και κοιλοπονάει τόσο άγρια;»
«ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΩ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΔΕΝυπάρχουν Έλληνες και Τούρκοι. Υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν το ίδιο, που αντιδρούν στα γεγονότα κατά τον ίδιο, πανομοιότυπο σχεδόν τρόπο, γίνονται θύματα των ίδιων ψυχώσεων και ζούνε με το ιδανικό της απλής, ήρεμης και ειρηνικής ζωής. Και όμως, οι άνθρωποι αυτοί, κάτω από συνθήκες που δημιουργεί ο πόλεμος, χάνουν τον ανθρωπισμό τους, μεταβάλλονται, χωρίς να το αντιληφθούν, σε πραγματικά κτήνη. Ο μεγάλος υπεύθυνος για την τραγωδία του μικρασιατικού λαού, για τη συγγραφέα, είναι ο πόλεμος και τα συμφέροντα που τον υποκινούν. Και εναντίον του στρέφεται. Τα “Mατωμένα χώματα” είναι ένα έντιμο βιβλίο». Μ’ αυτά τα λόγια υποδέχτηκε το ομώνυμο μυθιστόρημα της Διδώς Σωτηρίου (1962) ο Βάσος Βαρίκας, ένας από τους πιο γνωστούς κριτικούς της εποχής.
Πολλά αντίτυπα αυτού του βιβλίου βρέθηκαν στη σχολική μας βιβλιοθήκη, δωρεά της τότε υπουργού Παιδείας Μαριέτα Γιαννάκου. Πολλοί κριτίκαραν πως το συγκεκριμένο έργο δεν είναι κατάλληλο για παιδιά έντεκα –δώδεκα χρονών. Κι όμως τα «Ματωμένα χώματα» εξακολουθούν ν’ αποτελούν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μύηση στην πρόσφατη ιστορία μας, μέσα από τη λογοτεχνική μετάπλαση ενός βιωμένου δράματος. Είναι η ιστορία του Μανώλη Αξιώτη, Μικρασιάτη αγρότη από τον Κιρκιντζέ. Άνθρωπος του μόχθου, δεμένος με τον τόπο του, το πατρικό του σπίτι, τους χωριανούς του. Ο άντρας που πάλεψε με κορμί και με ψυχή. Στο Αμελέ Ταμπουρού, τα Τάγματα Εργασίας της Άγκυρας, το 1915. Στο μέτωπο του Αφιόν Καραχισάρ το 1922. Μια λεύτερη πατρίδα ονειρευόταν καθώς έσφιγγε τα δόντια και έλεγε:«Ώρα μάχης, Αξιώτη, ώρα θυσίας. Δεν έχεις ελόγου σου κανένα πάρε δώσε με την πολιτική. Το χρέος σου κάνεις».Γνώρισε κακουχίες και στερήσεις, είδε βασανιστήρια και θανάτους, έζησε την αιχμαλωσία και την προσφυγιά, για να συλλογιστεί: «Θηρίο είν’ ο άνθρωπος!»
Στο άκουσμα της ανακοίνωσης του Μαθητικού Συνεδρίου με θέμα 100 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή αποφασίσαμε να αναδείξουμε το βιβλίο στο μαθητικό κοινό με το δικό μας τρόπο. Οι ιδιαίτεροι στόχοι που θέσαμε ήταν οι εξής:
α. Kαλλιέργεια μιας πλατειάς ποικιλίας αναγνωστικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων, χρησιμοποιώντας όχι μόνο το λογοτεχνικό κείμενο, αλλά και τραγούδια, τηλεοπτικές εκπομπές, σχετικά βίντεο.
β. Aξιοποίηση της παραπάνω ποικιλίας μέσων προκειμένου να αναπτυχθεί η κριτική και ταυτόχρονα δημιουργική σχέση των μαθητών και της δασκάλας με το ιστορικό κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον της εποχής και της περιοχής.
γ. Tη συμβολική ενδυνάμωση και την περαιτέρω ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών.
Αφού καλύψαμε το ιστορικό πλαίσιο μέσα από το μάθημα της ιστορίας της Στ’ τάξης , αρχίσαμε την ανάγνωση του βιβλίου στην τάξη, αναδύοντας συνεχώς το λεξιλογικό του πλούτο, το ύφος, τη λογοτεχνικότητα,το πλούσιο πολιτιστικό και διαπολιτισμικό υπόβαθρο του. Συνάμα με την ανάγνωση παρακολουθούσαμε και σκηνές από τη σειρά «Ματωμένα χώματα». Μια σειρά που προβλήθηκε στην τηλεόραση το 2008 και κρίθηκε αυστηρά για αθέμιτες επεμβάσεις στην ιστορία, τους ρόλους και τα γεγονότα του βιβλίου. Με κριτική σκέψη εντοπίσαμε πολλές διαφορές στο βιβλίο και στο σίριαλ και προβληματιστήκαμε για τη τηλεοπτική απόδοση πολλών λογοτεχνικών βιβλίων.
Όλη η αναγνωστική διαδικασία σχεδιάστηκε στα χνάρια της μεθόδου project, η οποία, καθώς είναι ανοικτή σε πρωτοβουλίες και ευέλικτη, προσαρμόστηκε στις ιδιαιτερότητες του βιβλίου μας. Στα πλαίσια του σχεδίου δράσης επισκεφθήκαμε το Μουσείο Μικρασιατών και βιώσαμε από κοντά ιστορικά και πολιτιστικά απομεινάρια ενός ένδοξου παρελθόντος . Το Μουσείο µε τα εκθέματά του (έγγραφα, επιστολές, χάρτες, φωτογραφίες, χρηστικά αντικείμενα και ενδυμασίες), εμπλούτισε τις πηγές της ιστορικής περιόδου που μελετούσαμε µε τη δική του ιδιαίτερη συμβολή. Τηρώντας έτσι τους σκοπούς «για την διαιώνιση της αλήθειας, την απόδοση τιμής στη γενιά που ξεριζώθηκε βίαια από τις τρισχιλιετείς και πλέον πατρογονικές εστίες και το χρέος στο ήθος και τον πολιτισμό που οι πρόγονοι μας παρά τις αντιξοότητες και τα δεινοπαθήματα έφεραν μαζί τους και τα κληροδότησαν σε εμάς τους απογόνους τους».
Αποφασίσαμε όλο το πολιτιστικό και ιστορικό υλικό που γνωρίσαμε να το αποδώσουμε με μια δραματοποίηση υιοθετώντας έναν κώδικα συμπεριφοράς, έναν ηθικό κανόνα επικοινωνίας και συνδιαλλαγής με το πολιτιστικό Άλλο. Σταθήκαμε στο πώς ήταν η Σμύρνη στις αρχές του 20ού αιώνα,πώς ζούσαν οι Έλληνες δίπλα στις άλλες κοινότητες,γιατί ήταν τόσο μοναδικό αυτό το κοσμοπολίτικο λιμάνι της Μεσογείου που ακόμη και σήμερα, εκατό χρόνια μετά την καταστροφή, συνδέεται στη μνήμη μας με τη χαρά της ζωής για τα καλά χρόνια και τους θρήνους για την καταστροφή που ήρθε ξαφνικά τον Σεπτέμβριο του 1922. Ντύσαμε τη δραματοποίηση μας με τραγούδια ανάλογα με την πολύτιμη βοήθεια της μουσικού μας κ. Λάσκου Δέσποινας και στοχεύσαμε στο συναίσθημα. Στην πραγματικότητα δε χρειαζόταν να αποδείξουμε τον πολιτισμικό ρόλο του βιβλίου. Η ζωντανή μας αφήγηση σε ένα πλήθος μαθητών και γονέων μόνο με μια εν δυνάμει άσκηση ζωής μπορεί να παρομοιασθεί. Και για να αξιολογήσουμε το αποτέλεσμα μας δε χρειάζεται τίποτα περισσότερο από την προσωπική απάντηση που δίνουμε στα ερωτήματα:
Μας συγκίνησε;
Είχαμε ευχαρίστηση για τη συμμετοχή μας;
Μάς έμαθε κάτι καινούργιο;
Αυτή η θεατρική κωδικοποίηση μας, πλούσια σε ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία ήταν έκφραση και πολυσημία, ήταν ένας αντίλογος στον τρόπο που βιώνουμε την ιστορία στη σύγχρονη εποχή.
Την Πέμπτη 14 Απριλίου 2022 η Στ΄Τάξη με τη συνοδεία της δασκάλας της τάξης κ. Δόβα και της Διευθύντριας του σχολείου επισκέφθηκε το Μουσείο Ιστορίας και Λαογραφίας του Συλλόγου Μικρασιατών Ελευσίνας. Πρόκειται για µια προσφυγική κατοικία η οποία επισκευάστηκε και παραμένει όπως ακριβώς ήταν στο τέλος της δεκαετίας του ’20. Αποτελεί δε η ίδια μουσειακό έκθεμα και στεγάζει τα κειμήλια από τις αλησμόνητες πατρίδες των προγόνων µας. Το προσφυγικό αυτό σπίτι στο οποίο στεγάζεται το Μουσείο ανήκε στην Καλλιόπη Φαγαδέα το γένος Κοντρογιάννη από την Σμύρνη. Οι κληρονόμοι της το δώρισαν στο Σύλλογο. Το Μουσείο µε τα εκθέματά του (έγγραφα, επιστολές, χάρτες, φωτογραφίες, χρηστικά αντικείμενα και ενδυμασίες), εμπλουτίζει τις πηγές της ιστορίας τηρώντας έτσι τους σκοπούς του Συλλόγου για τη διαιώνιση της αλήθειας, την απόδοση τιμής στη γενιά που ξεριζώθηκε βίαια από τις πατρογονικές εστίες και το χρέος στο ήθος και τον πολιτισμό που οι πρόγονοι μας έφεραν μαζί τους και τα κληροδότησαν σε εμάς τους απογόνους τους.
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου είναι μια εορτή που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου. Καθιερώθηκε από την Ι.Β.Β.Υ., τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα, το 1966, ημέρα των γενεθλίων του γνωστού Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805) και σκοπός της είναι να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να κατευθύνει την προσοχή των μεγαλυτέρων στο παιδικό βιβλίο]. Ο ετήσιος αυτός εορτασμός βοηθάει στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και κεντρίζει το ενδιαφέρον των παιδιών και των νέων για τα βιβλία. Η Στ΄ τάξη του σχολείου μας καθιέρωσε την ομαδική ανάγνωση και επεξεργασία λογοτεχνικού βιβλίου επιλέγοντας « Τα Ματωμένα χώματα». Είναι ένα από τα πιο γνωστά μυθιστορήματα της Διδώς Σωτηρίου. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα το 1962 και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. «Το βιβλίο βασίζεται στις αφηγήσεις του Μανώλη Αξιώτη, ενός υπαρκτού προσώπου, ο οποίος μας μιλά για τη ζωή του, ξεκινώντας από μικρό παιδί στο χωριό Κιρκιντζέ της Μικράς Ασίας. Σε ηλικία 16 ετών φτάνει στη Σμύρνη για να εργαστεί, όπου εξιστορεί τη ζωή των Ελλήνων πριν την Καταστροφή. Όταν ξεσπούν οι Βαλκανικοί πόλεμοι αναγκάζετε να υπηρετήσει στα «Αμελέ Ταμπούρια» (Τάγματα Εργασίας), με τα τούρκικα στρατεύματα, από όπου και θα λιποτακτήσει. Λίγο πριν την Μικρασιατική Καταστροφή κατατάσσεται στον Ελληνικό Στρατό και πολεμά εναντίον των Τούρκων. Ζει από κοντά τον πόνο, τα βασανιστήρια και τις φρικαλεότητες της τότε εποχής, αλλά συγχρόνως τονίζει και την ελπίδα που δεν πρέπει να εγκαταλείπει ποτέ τον άνθρωπο. Αναμφισβήτητα, ένα σκληρό και συγχρόνως εκπληκτικής ιστορικής σημασίας βιβλίο».
Το σχολείο μας έλαβε μέρος στην τελετή εορτασμού για να τιμήσει τη διπλή εθνική και θρησκευτική εορτή της 25ης Μαρτίου: Η μέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και επέτειος της έναρξης της ελληνικής επανάστασης του 1821, ως απότιση τιμής στους ανθρώπους που αγωνίστηκαν, για τη δημιουργία του ελληνικού κράτους.
Φέτος αντιπροσωπεία μαθητών μας, κατέθεσε στεφάνι και απήγγειλε επετειακό ποίημα στην πλατεία της Μικρασιάτισσας Μάνας.
Με λαμπρότητα και ιστορική μνήμη το σχολείο μας το σχολείο μας πήρε μέρος στη μαθητική παρέλαση ανήμερα της 25ης επί της Οδού Ελευθερίου Βενιζέλου.
Οι Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α΄, Γ΄ Αθήνας και Δυτικής Αττικής, δια των Υπευθύνων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, στο πλαίσιο του ετήσιου αφιερώματος για την κλιματική κρίση και με αφορμή τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, διοργανώνουν καμπάνια ευαισθητοποίησης των μαθητών και των μαθητριών με θέμα:
Στόχος της δράσης είναι ο προβληματισμός των μαθητών για την υπερκατανάλωση των υλικών αγαθών που γίνεται στις γιορτές των Χριστουγέννων με συνέπεια την επιβάρυνση του πλανήτη με εκροές, σπατάλη πόρων και ενέργειας, σπατάλη τροφίμων και αύξηση των απορριμμάτων. Δημιουργεί ευκαιρίες για προβληματισμό γύρω από θέματα σχετικά με τις πραγματικές ανάγκες αυτών των ημερών, τους εναλλακτικούς τρόπους να ευχαριστήσουμε τους αγαπημένους μας, τη μείωση του οικολογικού μας αποτυπώματος σχετικά με την ενέργεια, τη διατροφή, τα δώρα, τα ταξίδια κ.α., την έκφραση αλληλεγγύης σε όσους τη χρειάζονται. Περιλαμβάνει επίσης προτάσεις για δημιουργία οικολογικών στολιδιών, εναλλακτικού χριστουγεννιάτικου δέντρου με ανακυκλώσιμα υλικά και ευχετήριων καρτών.
Το σχολείο μας κατασκεύασε με συμμετοχή όλων των τάξεων , το δέντρο της Ειρεσιώνης – το δέντρο της αρχαιότητας.
Κάθε μαθητής και μαθήτρια κρέμασε τον δικό του καρπό πάνω στα κλαδιά όπως επίσης και την ευχή του για το περιβάλλον και τον πλανήτη μας.
Ακολουθείστε τον παρακάτω σύνδεσμο για να δείτε όλη τη δράση
Μια υπέροχη έκθεση δημιουργήθηκε από τον Σύλλογο Πελοποννησίων Ελευσίνας και οι μαθητές του σχολείου μας την επισκέφτηκαν. Όλοι ενθουσιάστηκαν με τα εκθέματα της έκθεσης.
Η έκθεση πραγματικα ειναι αξιόλογη και αξίζει να την επισκεφθείτε.
